Brief collega Verwijs aan LVH & VWS

Geachte minister Bruins en minister de Jonge,

Ik schrijf deze mail ook namens vele honderden waarnemende huisartsen die via sociale media platforms ookhun ongenoegen hebben laten blijken. 

Op 17 april jl stuurde minister Bruins namens de LHV en VWS onderstaande “plan-van-aanpak-over-balans-in-vraag-en-aanbod-in-de-huisartsenzorg” naar de tweede kamer. De inhoud van dit stuk en met name de inhoud van bijlage 1 frappeert en agiteert mij vandaag dusdanig dat ik nu de moeite neem om u te mailen. Ik vind het kwalijk dat de tweede kamerleden de indruk krijgen dat de geopperde oplossingen huisartsenbreed worden gedragen. Vandaar dus vandaag mijn tegengeluid.

Als waarnemend en aankomend praktijkhouder, voel ik mij in het geheel niet vertegenwoordigd in de geopperde oplossingen zoals beschreven in “plan-van-aanpak-over-balans-in-vraag-en-aanbod-in-de-huisartsenzorg”. Ik ben zelfs van mening dat de geopperde oplossingen schadelijk zullen zijn voor de huisartsenzorg in zijn geheel en de ervaren knelpunten alleen maar zullen verergeren. In ieder geval is het gedeelte over ANW geschreven door iemand die de ANW markt niet goed begrijpt. 

Als geëngageerd waarnemer en aankomend praktijkhouder ben ik bijvoorbeeld recent naar de LHV Woudschotenconferentie geweest. Op deze conferentie, is geen enkel moment gesproken over deze oplossingen. Waar komt dit vandaan?

Ik vraag mij echt ten zeerste af of de LHV wel weet wat er allemaal speelt binnen de ANW diensten, waar de waarnemende huisartsen steeds opdraaien voor het organisatorische falen van de ANW-organisaties (ik noem als voorbeeld Amsterdam (verscherpte toezicht inspectie) en regio Utrecht)

In dit plan van aanpak, wordt gesteld dat waarnemers bijvoorbeeld een verplichte hoeveelheid ANW diensten zouden moeten doen. Hoezo een verplicht deel van de ANW diensten?: het verdien model van een waarnemer ís het doen van ANW-diensten. 

Als waarnemer doe ik vele nachtdiensten in de regio Noord-Holland: van Schagen-Den Helder,-Alkmaar-Beverwijk-Hoofddorp-Haarlem-Voorschoten tot natuurlijk Amsterdam. De keren dat ik tijdens een nachtdienst een praktijkhouder heb gezien, zijn de afgelopen 10 jaar op 1 hand te tellen. De enige praktijkhoudende huisarts die ik ken die nog zijn eigen nachtdiensten doet, is mijn vader, praktijkhoudend huisarts in Sliedrecht, een speciaal kaliber huisarts en dus een uitzondering op de regel. De nachten worden alleen maar door waarnemers gedaan in de regio Noord-Holland. Wat denkt u te bereiken met een dergelijke verplichting voor waarnemers? Beseft u dan dat een dergelijke verplichting ook een arbeidsrelatie met zich gaat meebrengen en daarmee juridische verplichtingen? Als u gaat verplichten: moeten praktijkhouders dan ook een evenredig deel van de nachten gaan doen? Of blijft de praktijkhouder de krentenpikker tov de waarnemer? Daarbij kán de praktijkhouder  helemaal niet àl zijn diensten doen, dit is met de huidige (over)belasting in de dagpraktijk fysiek niet meer op te brengen. De praktijkhouder moet zijn diensten wel verkopen om al zijn taken te kunnen blijven bolwerken. 

 Er zijn nog zoveel andere problemen en oplossingen in de ANW zorg, ook waar waarnemers structureel tegen aanlopen. Ik noem een aantal voorbeelden:

  • werkdruk: tijdens ANW maar ook overdag in dagpraktijk is zeer hoog door de uitbreiding van de takenpakket van de huisarts; substitutie van zorg.
  • tarieven: zijn veel te laag: voor de praktijkhouder voor zijn dienstenverplichting en ook het huidige tarief voor de waarnemer: overdag als tijdens ANW diensten. Hoe kan het dat een academicus met een postdoctorale opleiding met een grote juridische tuchtrechtelijke kwetsbaarheid, overdag een uurtarief krijgt van €57 en voor ANW diensten een tarief van maximaal €85 per uur in de nacht kan declareren……
  • Een praktijkhouder krijgt €76 om zijn ANW dienst zelf te doen of om deze te verkopen: dit is een veel te laag tarief. en zeer zeker niet marktconform.
  • werken met assistenten en triagsten die hiertoe niet zijn opgeleid (Amsterdam (studenten etc: niets aan triage) met allerhande bijna calamiteiten als gevolg
  • ANW diensten tellen minder mee voor de herregistratie huisarts! Mogelijk als deze herregistratie-eis voor ANW hetzelfde zou worden beoordeeld als dagwerk, dat het animo om ANW-diensten omhoog zou gaan?
  • werkdruk in dagpraktijk is dermate hoog dat een praktijkhouder wel waarnemers in de praktijk MOET inhuren om de werkdruk bol te werken.
  • falende GGZ zorg overdag maar zeker tijdens ANW diensten  waardoor de huisarts in toenemende mate de GGZ rotzooi moet opruimen voor de GGZ discipline
  • falende ouderenzorg: te weinig thuiszorg, te weinig wijkverpleging, beperkte  toegang tot verzorgings-, en verpleeghuizen etc met steeds meer zeer zieke oude mensen voor de huisarts: overdag maar zeker in de ANW zorg. Ook hier is de huisarts overdag maar ook tijdens ANW-uren het afvalputje voor andere disciplines. Ik heb vaak tijdens mijn diensten vervuilde mensen gewassen omdat er gewoonweg geen zorg beschikbaar was en je een mens niet in zijn eigen excrementen kunt achterlaten. Ik deed het graag maar het zou niet moeten. 
  • toenemende klachtencultuur/ versterking waarbij de (huis) arts steeds meer kop van jut is: hierdoor gaat de (waarnemend) huisarts steeds defensiever werken; dit kost meer tijd en is kostbaarder. Dit defensievere werken vindt nog meer plaats tijdens ANW-uren omdat de huisarts de patiënt niet kent. De indekkende huisarts levert onzinnige en tijdrovende zorg want in geval van klachten staat hij/ zij er alleen voor
  • financiering: een waarnemer kán bijna niet van zijn/ haar salaris alleen een gezin onderhouden. Ik deed dit noodgedwongen ruim 2 jaar en kon ternauwernood financieel ons hoofd als gezin (5 personen) boven water houden. Ik moet wel met mijn partner, samen inkomen genereren om als gezin de financiën op orde te hebben. Ik heb bijvoorbeeld de afgelopen 10 jaar geen arbeidsongeschiktheidsverzekering kunnen betalen omdat ik de premie financieel niet goed kon opbrengen! Pas sinds deze maand heb ik een dergelijke arbeidsongeschiktheidverzekering zodat ik ook bij ziekte verzekerd ben. 
  • Hoezo wilt u huisartsen (en aiossen)  verplichten zich in krimpregio’s te vestigen…..het is hier toch geen Rusland? Daarbij is het inkomen van mijn partner dus nodig voor een financieel gezonde huishouding. Denkt u met een dergelijke maatregel inderdaad meer huisartsen te kunnen werven? ik denk dat een dergelijke suggestie een afschrikwekkend effect zal hebben op aspirant huisartsen: dit is toch niet wat u beoogt te bereiken. 
  • te grote verantwoordelijkheid per dienstdoende huisarts….wat is het max aantal patiënten waar een dienstendokter zorg aan mág verlenen? In provincie Utrecht worden in nacht ineens posten (Houten en Zeist) opgedoekt en heeft een huisarts ineens de verantwoordelijkheid over een veel grotere groep potentieel patiënten in een veel groter gebied. Als waarnemer kun je weinig beginnen tegen een dergelijke fait accompli behalve je diensten voortaan buiten deze regio Utrecht te gaan verrichten. Als ik mensen vertel dat ik in bijvoorbeeld Hoofddorp, Schagen, Beverwijk, Den Helder in de nacht in mijn eentje de verantwoordelijkheid heb voor 250000 patiënten, voor zowel de visites als zowel de consulten…en dat voor een nachttarief van €85 bruto per uur…..dan vallen hen de schellen van de ogen.
  • de  kosten voor de totale huisartsenzorg bedraagt momenteel circa 6% van het gehele zorgbudget, toch wordt circa 80% van de zorgtaken verricht door huisartsen….In Nederland zouden we deze goedkope toegankelijke huisartsenzorg moeten koesteren en de huisarts en zeker ook de waarnemend huisarts niet moeten beschouwen als de kliko van de zorg….de huisarts lost het wel op. Ik hoop dat u beseft, net als vandaag mevrouw Kalsbeek zei: “het loopt de huisarts over de schoenen….” 

Ik denk dat het grote probleem in de huisartsenzorg momenteel de overall financiering is. Praktijkhouders hebben een veel te groot takenpakket gekregen, zij kunnen hun verantwoordelijkheden begrijpelijkerwijs niet meer alleen aan, huren overdag extra waarnemers in en voor de ANW en dan mn de nachten, zeker ook waarnemers in. Voor deze ANW en specifiek nachten wordt een te lage standaardvergoeding (€76) gegeven en daardoor kan de (nacht)dienst niet meer kostendekkend mee worden afgekocht. De huisartsenzorg in Nederland levert 80% van de zorg voor  6% van het totale gezondheidszorgpakket. De overheid zou ons moeten koesteren, zowel financieel als in woorden en daden. 

U zou zich overheid harder moeten maken voor een ruimere financiering voor de huisartsenzorg als geheel en met name een veel hogere vergoeding voor ANW verplichting. Daarbij zou u zich moeten inzetten voor een inhoudelijk professioneler vormgeven van deze nachtdiensten. Minimaal 2 artsen per post voor de diensten, ook voor in de nacht, een betere werkdruk, en minimale vereisten voor personeel. Als de huisarts dan juridisch wordt aangeklaagd vanwege organisatorische miskleunen….ook het bestuur van de posten altijd juridisch mede verantwoordelijk stellen. Want zij ontspringen steeds de tuchtrechtelijke dans….

En nogmaals tot slot; het verplicht huisvesten van AIOSsen en huisartsen in krimpgebieden….. ik heb nog nooit van een dergelijk gotspe gehoord in een vrij democratisch land. Gaat u de dienstplicht dan ook weer in laten voeren? 

Ik hoop dat u mijn input ter harte zult nemen. Mocht u met mij in gesprek willen dan houd ik mij vanzelfsprekend aanbevolen. 

 Vriendelijke groeten, 

Martine Verwijs huisarts, afgelopen 10 jaar waarnemend en vanaf 1 juli praktijkhoudend. 

En nogmaals, ik schrijf deze brief namens honderden betrokken waarnemend huisartsen in de regio groot Amsterdam en Utrecht. 

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.